در يکی از محلات پاريس در کوچه‌ای باريک، کارگاهی بزرگ بخش زيادی از کوچه را فرا گرفته است. وقتی که وارد کارگاه و آتلیه طراحی می‌شوید، مهندسان و طراحان جوان زيادی را می‌بينيد که پشت درهای بسته که تنها با کدهای امنيتی باز می‌شوند، در حال خلق محصولاتی صنعتی برای شرکت‌های مختلف هستند. تعداد کمی از اين کارمندان توانایی ورود به اتاق‌های ديگر را دارند؛ ولی از این ميان تنها يک نفر می‌تواند به تمام اين اتاق‌ها که نطفه خلق خودروهای آينده در آن بسته می‌شود، راه يابد. او يک ايرانی است که در 9 سالگی محل تولدش را ترک کرده است.
اين طراح بزرگ خودرو در اروپا، «هرميداس اتابکی» است که چند باری هم به ايران سفر کرده تا بتواند به ايده خود برای طراحی خودرويی متناسب با خصوصيات فرهنگی ايران جامعه عمل بپوشاند. او حتی با ايران خودرو که بزرگ‌ترين خودروساز خاورميانه است و سالانه بيش از 550 هزار خودرو توليد می‌کند هم مذاکره کرده اما تا کنون به نتيجه ای نرسيده است و همچنان در کارگاه خود در پاريس کار می‌کند.

در اين کارگاه او در اتاقی پر از ماکت خودروهای طراحی شده و مصنوعات ديگری چون کشتی، عينک و حتی شيشه عطر، زير نور نارنجی نشسته و به فارسی که ته لهجه‌ای فرانسوی در آن است، می‌گويد: در تهران و در مدرسه فرانسوی رازی درس خواندم و در سال 1975 برای تحصيلات به فرانسه آمدم. در سال 1975 تا 1983 در آمريکا اقامت داشتم و به مدت چهار سال در دانشکده سی‌سی‌اس ديترويت در زمینه طراحی خودرو به تحصیل می‌کردم.